Page 10 - Boşnak Dünyası Gazetesi Aralık 2016
P. 10

10                                                                        KÖŞE YAZISI






                                                   Büyük Çetnik YALANLARI - 3


                                                           Kafatası Kulesi




                                                                   (Çela Kula)





          Nusret Sancaklı




          u konuyu ele almadan önce sizlere, Dobritsa   Türk sancaklarına kaçmasına sebep oldular. Böy-  sasvim ostane po polju… Karađorđe je zapovedio
          Çosiç (Dobrica Ćosić) hakkında bilgi vermek   lece Sırplar, Balkanlar’da ve Avrupa’da ilk büyük   da se glave donesu u Sjenicu. I tako, svrši se ovaj
     Bistiyorum.  Kendisi,  20.  asrın  en  büyük  Sırp   katliam ve etnik temizliğini yapmış oldular.  boj. Glave su donijete, no nije bilo dosta kočića
     ideologu,  yazar  ve  düşünürlerinden  biri  olarak                                  da se sve ponabijaju već su onako pomešane u
     kabul edilir. Eski Yugoslavya Federal Cumhuriyet   8  Ocak  1807’de  Sırpların  Belgrad’ı  ele  geçirme-  paradu, a čislom, ako je jedna manje od 2.500.)
     Başkanlığını  da  yapmış,  aynı  zamanda  kendisi    siyle, burada yaşayan yaklaşık 20.000 Boşnak ve
     “Büyük Sırbistan” emperyalizminin de fikir baba-  diğer  Müslümanlar  içinden  bir  kısmı  öldürülmüş,   31 Mayıs 1809 tarihinde Sırp isyancılar, Niş şehri-
     sıdır. “Sırpların Babası” diye adlandırılan bu şahıs,   bir  kısmı  Hıristiyanlaştırılmış,  bir  kısmı  da  sürgün   nin kuzeydoğusundaki Çegar dağında iken, Os-
     kendi milleti Sırplar hakkında bakın neler söylemiş:   edilmiştir. Zamanın tarihçilerinden, Sırp Konstantin   manlı ordusu tarafından etrafları sarılır. İsyancılar
     (Laž je Srpski državni interes)            N.  Nenadoviç,  Belgrad’ta  yaşananlar  hakkında   teslim  olmaya  davet  edilirler.  Ancak  isyancıların
     Yalan, Sırp milli çıkarlarından biridir.   şunları yazmıştır: “Müslümanlar (Turçin) nerelerde   lideri  bunu  şiddetle  reddeder  ve  tarihte  Çegar
                                                yakalandıysa,  boğazları  kesildi.  Ne  yaralılar,  ne   Savaşı adı ile anılan bu olayda, Osmanlı asker-
     (Srbe je toliko puta u istoriji spašavala laž.)  kadınlar, ne de çocuklar affedildi.”   leri, isyancılara karşı saldırıya geçer. 3.000 kadar
     Tarih boyunca, Sırpları, birçok kere yalanları kur-                                  Sırp  isyancı,  kendilerinden  çok  daha  güçlü  olan
     tarmıştır.                                 Prof. Dr. Yusuf Hamzaoğlu’nun, “Sırbistan Türklü-  Osmanlı  ordusuna  karşı,  dağlık  araziden  dolayı
                                                ğü” kitabında; “Tuna nehri suları, katledilen Türk-  1,5 ay boyunca direnirler. Ancak Osmanlı askerleri
     (U ovoj zemlji svaka laž na kraju postaje istina.)  lerin cesetlerinden görünmez oldu” diye yazmak-  Sırpların öndeki siperlerini ele geçirmeye başlar-
     Bu  topraklarda,  söylenen  her  yalan,  sonunda   tadır.  Yine  aynı  kitapta;  “Nikolay  Manastırı’nda   lar. Savaşın kaybedileceğini anlayan ve yakala-
     gerçek kabul ediliyor.                     bulunan bir el yazmasında, Sırp isyancılar Belg-  nırsa kellesinin gideceğini de çok iyi bilen Sırp ko-
                                                rad’ı aldıktan sonra, şehirde 3.000 Türkü vaftiz et-  mutan  Stevan  Sindzeliç,  kendisini  teslim  almaya
     (Laganje je najbolja vrlina Srpskog naroda.)  tiler. Hıristiyan olmak istemeyen bütün Türkleri ise   giden Osmanlı askerlerini öldürmek ve kaçmakta
     Yalan söylemek, Sırp halkının en iyi erdemlerinden   öldürdüler (sayfa 219). Sırp isyancılar, 1809 yılında   olan isyancılara zaman tanımak amacıyla, cep-
     biridir.                                   Yenipazar’a da saldırmış ve kenti ateşe vermiştir.   haneliği ateşleyerek, orada bulunan çok sayıdaki
                                                Ayrıca, Ujitse ve etrafındaki Müslüman köyler de,   isyancı ile birlikte kendisini havaya uçurur.
     (Mi lažemo da bi varali samisebe, da tješimo dru-  defalarca Sırp saldırılarına uğramış ve göç etmek
     ge, mi lažemo za oprost, mi lažemo da bi seborili   zorunda  bırakılmışlardır.  Sırp  isyancılar,  Loznitsa   Savaşın ardından, Osmanlı ordusunun komutanı
     protiv straha, lažemo da bi skrivali svoj jad.)  şehrinde ele geçirdikleri çok sayıda Türkü kılıçtan   Hurşid Paşa, İstanbul’dan gelen emir üzerine, ölen
     Biz kendimiz kandırmak, başkalarını da teselli et-  geçirdiler. Karacorce Petroviç bu katliamı, 8 Ekim   Sırp isyancıların kellelerinin toplanmasını emreder.
     mek, günahlarımız affettirmek, korkularımızı yen-  1810 tarihinde, Prens Milan Obrenoviç’e gönderdi-  (O tarihlerde isyan etmenin cezası, isyan edenin
     mek, kendi sefaletimizi saklamak için yalan söy-  ği mektupta; “6 Ekim’de, öldürdüğümüz Türklerin   kellesi uçurularak verilirdi. Tıpkı Fransa’da giyotin,
     lüyoruz.                                   kellelerini kılıçla aldık…” sözleriyle dile getirmiştir.   İngiltere’de celladın bir balta ile suçlunun kafasını
                                                                                          gövdesinden ayrılması gibi ve de tıpkı Vatikan’ın
     (Laganje  je  oblik  našeg  patriotizma  i  potvrda   23 Nisan 1809 günü, bu isyanda en büyük katliam,   cadı  diye  suçladığı  kadınları,  benzer  şekilde  de
     naše inteligencije.)                       isyanın lideri Karacorce Petroviç Syenitsa (Sjeni-  İngiltere  Kralının  devlete  ihanet  edenleri  mey-
     Yalan söylemek, bizim vatanseverlik ve istihbarat   ca)  şehrini  kuşattığında  yapılıyor.  Şehir  kalesine   danlarda halkın gözleri önünde yaktıkları gibi, o
     biçimlerimizden biridir.                   sığınan Müslümanlar, şehri terk etmek ve kimseye   zamanın  hukuki  ceza  şekilleri  idi.  Aynı  dönemde
                                                dokunulmaması  şartı  ile  teslim  olmayı  kabul  et-  devlete  isyan  edenler  kazığa  dikiliyordu.  Günü-
     (Mi lažemo na maštovit i kreativan način.)  mişlerdi. Kapılar açılıp halk dışarı çıkmakta iken,   müzde  ceza  hukuku  o  kadar  değişmiştir  ki  bin-
     Biz yalanlarımız hayal ve yaratıcılık üzerine kurgu-  kana  susamış  isyancı  Sırp  askerleri,  yağma  için   lerce  masum  insanın  katilini  bile  asamıyorsunuz.
     larız.                                     kaleye  girince,  kaledekilerin  karşı  koyması  üzeri-  Dolayısı ile 300 yıl öncesinin cezalandırma şeklini,
                                                ne katliam başlıyor ve çoluk çocuk, kadın erkek,   bugünkü  adalet  anlayışımız  ile  değerlendirirsek
     Kaynak:  Ninova  ödüllü,  ”DEOBA”  romanı,  3  cilt,   genç yaşlı denmeden herkesi kılıçtan geçiriyorlar.   olayın gerçeğini anlayamaz ve büyük yanılgı içine
     Dobrica Ćosić, 1961.                       2.500 sivil Boşnağın boğazlandığı bu vahşeti, di-  düşeriz.) Savaş bittikten sonra, patlamada ölmüş
                                                ğer bir Sırp tarihçi olan Novskoviç, o sırada orada   olan toplamda 952 isyancının kellesi toplanır. Bu
     Bu söylemler, Dobritsa Çosiç’in kitabında yazılı ol-  bulunmuş  olan,  Antoniye  Protiç  adlı  bir  Sırptan   kellelerden  isyancıların  başındakilere  ait  olanla-
     masaydı sanırım birçok kişi abarttığımı düşünür-  dinleyip, kitabına şöyle yazmıştır.  rı, emir üzerine İstanbul’a, Padişah 2. Mahmud’a
     dü.  Bu  söylemleri  hatırlattıktan  sonra,  konumuz                                 gönderilir.  Geriye  kalan  kafatasları  ile  de,  kimse
     olan Çetniklerin 3. büyük yalanına gelelim:    (Antonije Protić, savremenik tih zbivanja ovako je   bir daha isyana kalkışmasın diye bir kule inşa edi-
                                                vidio napad na Sjenicu: Sjenički grad osvojen je   lir. Dört yanında 14 sırada, isyancıların kafatasları
     Çela Kula (kafatası kulesi) ile anılan olay, 1809 yı-  23. aprila 1809.god. No, ovdje moram se groziti, a   dizili olan 3 metre yüksekliğindeki bu kulenin inşası
     lında, bugünkü Sırbistan, o günkü Osmanlı Devleti   valja mi istinu kazati. Karađorđe je Turcima učinio   ile amaçlanan, Osmanlı iktidarına karşı gelenleri-
     topraklarında  olan  Niş  şehri  yakınlarında  mey-  na častan način puštati Turke, sa ženama, djecom   nin sonunun ne olacağını bölge halkına göster-
     dana gelmiştir. Bu olayı doğru anlamamız için, 14   i malom. No, ujutru, kad su započeli Turci izlaziti   mek  suretiyle,  devlet  otoritesine  karşı  gelenlere
     Şubat 1804 yılında Vuk S. Karacorceviç (Karacor-  iz grada, Srbi ne čekajući da izvrve iz grada, no   gözdağı vermektir. Zira o dönemin isyancılarının,
     ce Petroviç) liderliğinde başlayan ve 7 Ekim 1819   započnu uskakati preko zida unutra. Karađorđe   günümüzdeki teröristler gibi algılanması gerekir.
     yılına kadar süren, Osmanlı Devleti’ndeki 1. ve 2.   je branio i odbijao, ali nije mogao vojsku zaus-
     Sırp isyanlarını bilmemiz gerekiyor. Bu isyanlarda   taviti. Turci jedva uspeju tri časti izaći iz grada, a   1878  yılına,  yani  Sırbistan’ın  tamamen  Osmanlı
     o  günkü  Sırbistan’ın  idaresi  altında  olduğu  Os-  proći koji su se zatekli, okrenu na naše pucati i u   egemenliğinden ayrılmasına kadar, açık havada
     manlı  Devleti,  Semendire  Sancağında  binlerce   tome se povede strašan po polju sjeničkom boj.   ve  korunaksız  bir  şekilde  bırakılmış  olan  kulenin
     Türkü ve diğer Müslüman halkı katlettiler, malları   Ovdje se nije gledalo ni muško ni žensko, a je li   içerisinde,  gerek  hava  koşullarından  ve  gerekse
     ve  evlerini  yağmaladılar  ve  binlercesi  de  komşu   koji Turčin sa kadom umak’o to se ne zna. Pešak   de  defin  için  isyancıların  akrabaları  tarafından
   5   6   7   8   9   10   11   12   13   14   15